#VEDA

 

Veda

Ezildi ruhum

Betonların arasında.

Karanlık ve soğuk öperken tenimi.

Eline hasret bekliyorum.

Sesini duyuyorum

Ama uzanamıyorum.

Adımların yankılanıyor kulaklarımda

Sesim artık çıkmıyor.

Bir umut bekliyorum,

Çabuk ol.

Zaman akıp gidiyor.

Bekletmek huyum değildir

Bilirsin.

Gözyaşlarınla kır duvarları

Çabuk ol.

Yaram derin,

Zaman akıp gidiyor.

Ve bir zaman çıkarılırsam eğer,

Bir de gözlerim kapalıysa

Güllerin yerine koy beni.

Yayılsın kokum

Amik ovasına…

Farewell

My soul is crushed
It is between the concretes.
Dark and cold kiss my skin.
I'm waiting for your hand.
They passed the sound
But I can't reach.
Your steps echo in my ears
My voice is no longer coming out.
I'm waiting for a hope
Hurry up.
Time is passing off.
I'm not in the habit of waiting
you know.
Break the walls with your tears
Hurry up.
my wound is deep
Time is passing off.
And if I ever get out,
And if my eyes are closed
Put me in the place of the roses.
Broadcast my scent
To the plain of Amik…
Serkan BOĞA

10.02.2023